みゃみゅみょ — โยอน · み + ตัวเล็ก ゃ/ゅ/ょ
ทำไมต้องเรียนโยอนกลุ่ม MY?
กลุ่มโยอน MY เป็นหนึ่งในกลุ่มที่พบได้น้อยที่สุดในภาษาญี่ปุ่นในชีวิตประจำวัน — แต่มีคำสำคัญหนึ่งคำที่ทุกคนต้องใช้ตั้งแต่วันแรก みゃ แทบไม่ปรากฏในคำศัพท์ดั้งเดิมเลย ข้อยกเว้นหลัก ๆ คือคำประสม 〜脈 (-myaku, "เส้นเลือด / ชีพจร") (脈, 人脈 jinmyaku "สายสัมพันธ์ส่วนตัว", 山脈 sanmyaku "เทือกเขา") みゅ เป็นเสียงคำยืมแทบทั้งหมด — ミュージック (myuujikku, "เพลง"), ミュージカル (myuujikaru, "ละครเพลง"), ミュート (myuuto, "ปิดเสียง") — มักเขียนด้วยคาตากานะ みょ มีประโยชน์ที่สุด: 苗字 (myouji, "นามสกุล") เป็นคำระดับ JLPT N5 และ 微妙 (bimyou, "คลุมเครือ / ก้ำกึ่ง") ได้ยินอยู่ตลอดในภาษาพูดยุคใหม่
การออกเสียงโดยสรุป
คำที่อ่านได้ด้วยคานะควบกลุ่ม MY
เมื่อรวมแถวพื้นฐานและแถวที่มีเครื่องหมายเสริมทุกแถวเข้ากับคานะควบกลุ่ม MY คุณก็ปลดล็อกนามสกุล (苗字) คำสแลง 微妙 (ก้ำกึ่ง) คำประสม 〜脈 และคำยืมอย่าง music กับ musical คำตัวอย่างเหล่านี้อาศัย みゃ, みゅ, みょ พิมพ์เป็นแฟลชการ์ด →
ขั้นต่อไป
หลังจาก MY แล้ว กลุ่มโยอนแถวพื้นฐานสุดท้ายคือ りゃりゅりょ (rya/ryu/ryo) — พยางค์เพดานแข็งของแถว R RY เป็นหนึ่งในกลุ่มโยอนที่มีประโยชน์ที่สุด: เป็นหลักของ 旅行 (ryokou, "การเดินทาง"), 料理 (ryouri, "การทำอาหาร"), 両親 (ryoushin, "พ่อแม่") และมังกร 竜 (ryuu) หลังจาก RY ก็จะถึงโยอนที่มีดากุเต็ง/ฮันดากุเต็ง (ぎゃ, じゃ, びゃ, ぴゃ)