K

かきくけこ — แถว K

01

ทำไมต้องแถว K?

แถว K คือจุดที่ภาษาญี่ปุ่นเริ่มรู้สึกเหมือนเป็นภาษาจริงๆ ไม่ใช่แค่แบบฝึกหัดท่องจำ เมื่อมี か, き, く, け, こ อยู่ในมือ คุณก็อ่านคำเกี่ยวกับสิ่งของในชีวิตประจำวันได้ (ใบหน้า ต้นไม้ เสียง) คำกริยาพื้นฐาน (เขียน ฟัง มา) และชื่อสถานที่อีกมากมาย แถว K ยังเป็นจุดที่รูปแบบของตารางลงตัวพอดี: อักษรแต่ละตัวคือพยัญชนะ ('k') บวกกับหนึ่งในห้าสระที่คุณรู้จักอยู่แล้ว — か = k + a, き = k + i, く = k + u และต่อๆ ไป

เคล็ดลับช่วยจำ: ลองนึกถึง “kah, kee, koo, keh, koh” — ก็คือลำดับ AIUEO ที่เติมเสียง 'k' หนักๆ ไว้ข้างหน้านั่นเอง แถวอื่นๆ ทุกแถวก็ทำงานแบบเดียวกัน
02

การออกเสียงโดยสรุป

KanaRomajiการออกเสียง
kaคล้าย «คา»
kiคล้าย «คี»
kuคล้าย «คู» แต่สั้นกว่า
keคล้าย «เค»
koคล้าย «โค»
03

คำที่คุณอ่านได้ด้วยแถว K

เมื่อคุณรู้จักสระและ かきくけこ แล้ว คุณก็อ่านภาษาญี่ปุ่นในชีวิตประจำวันได้มากมาย คำเหล่านี้ใช้เพียงอักษรจากสองแถวแรกของตาราง พิมพ์เป็นบัตรคำ →

kaoใบหน้า
kakiรั้ว
kakuเขียน
kauซื้อ
kiต้นไม้
kikuได้ยิน
kuchiปาก (ตัวอย่าง — ใช้ ち)
koeเสียง
kokoที่นี่
koiความรัก
akiฤดูใบไม้ร่วง
ikeบ่อน้ำ
ekiสถานีรถไฟ
okaเนินเขา
kaikeiบัญชี · ใบเสร็จ
04

ขั้นต่อไป

หลังจากแถว K ขั้นต่อไปคือแถว が (が ぎ ぐ げ ご) — รูปอักษร K เดิมที่มีเครื่องหมายเสียงก้อง (゛) อยู่ด้านบน จากนั้นตารางก็จะค่อยๆ เติมเต็มทีละแถว